กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 390 วิหคเค้าอัสนีคุกทมิฬ
“โอ้?”
“กำลังเข้ามาใกล้แล้ว ดูท่าอีกไม่นานก็จะได้พบเขา”
ณ สถานที่แห่งหนึ่งในเหลยสิงเทียน ซึ่งเหล่าศิษย์แห่งแดนมารเร้นโลหิตมารวมตัวกัน ศิษย์แดนมารเร้นโลหิตผู้หนึ่งซึ่งมีเสื้อคลุมสีดำสนิทปกคลุมทั่วร่างพึมพำเสียงเบา
ใต้เสื้อคลุมสีดำ ดวงตาของเขาเป็นสีแดงฉาน ประกายกระหายเลือดวูบไหวอยู่ในนั้น
บนบ่าของเขามีสิ่งมีชีวิตประหลาดตัวหนึ่งเกาะอยู่ รูปร่างคล้ายวิหคเค้ายามราตรีและแผ่ปราณมารจาง ๆ
เมื่อได้ยินคำพูดของเขา วิหคเค้าตัวนั้นก็หันศีรษะทันใด ดวงตาดำสนิทราวหมึกมีแสงสีดำสองสายไหลวูบออกมา ก่อนเอ่ยปากพูดภาษามนุษย์
“เจ้ามั่นใจหรือ?”
ชายดวงตาสีโลหิตแสยะยิ้ม “ข้าไม่แน่ใจ”