บทที่ 388 สายเลือดนี่ชวนปวดหัวอยู่บ้าง

บทที่ 388 สายเลือดนี่ชวนปวดหัวอยู่บ้าง?

เหลยสิงเทียน เหนือเก้าชั้นฟ้า ในหมู่เมฆดำทะมึน อสนีบาตคำรามกึกก้อง พุ่งคดเคี้ยวราวอสรพิษอัสนีเข้าใส่เงาร่างหนึ่งที่ถูกจับจ้อง

“ครืนครั่น!”

เสียงระเบิดกึกก้องสะเทือนโสต ปลุกผู้คนให้ตื่น ดังกังวานไปทั่วท้องนภาสูง ก่อนแผ่ไกลออกไป

เมื่อมองจากเบื้องล่าง จะเห็นว่าเหนือเก้าชั้นฟ้าก่อตัวเป็นสมุทรอัสนีอันน่าสะพรึงกลัวแล้ว

ทว่าที่น่าประหลาดคือ ณ ใจกลางสมุทรอัสนี เงาร่างนั้นกลับลอยนิ่งอยู่ แสงสีเหลืองดินส่องประกายรอบกาย คล้ายไม่เห็นพลังคลุ้มคลั่งของอสนีบาตรอบข้างอยู่ในสายตา

เงาร่างนั้นมิใช่ใครอื่น เป็นหลินเซวียนนั่นเอง

ยามนี้หลินเซวียนขมวดคิ้วเล็กน้อย