บทที่ 361 อานุภาพคุกเซียนร่วงแผ่ล้นเกินขีดจำกัด

บทที่ 361 อานุภาพคุกเซียนร่วงแผ่ล้นเกินขีดจำกัด

“ขยับไม่ได้ ขยับไม่ได้เลย!”

“นี่มันวิชาอะไรกันแน่? เป็นวิชาอะไรกัน!”

ภายในคุกดาบ จ้านเกอโกรธจนตาแทบถลน ความหวาดกลัวไร้ที่สิ้นสุดพลุ่งพล่านอยู่ในใจ

อู๋ซวีที่อยู่ข้างกายเขาก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน บนใบหน้าซึ่งมีแสงพุทธะและแสงมารสีทองดำสลับทอประสานกันนั้น ปรากฏความหวาดกลัวเต็มไปหมด

ณ ชั่วขณะนี้ ความมั่นใจเต็มสิบส่วนที่เขาเคยคุยโวว่าจะสังหารหลินเซวียนได้ กลายเป็นเรื่องน่าขันไปเสียแล้ว

“บัดซบเอ๊ย อู๋ซวี!”

จ้านเกอคำรามด่าทออยู่ในใจแล้ว

เขานึกเสียใจ ก่อนหน้านี้เขาคิดถอยแล้วแท้ ๆ แต่การระเบิดพลังขึ้นมาอย่างฉับพลันของอู๋ซวีกลับทำให้เขาคว้าแสงแห่งความหวังไว้ได้