บทที่ 336 เจ้าเลือดเย็นยิ่งกว่าหวังเสวียนเฟิงเสียอีก

บทที่ 336 เจ้าเลือดเย็นยิ่งกว่าหวังเสวียนเฟิงเสียอีก

“ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เจียหลาน ช่างบังเอิญจริง!”

หลินเซวียนมองผู้คนที่อยู่รอบค่ายกลเคลื่อนย้ายเบื้องล่าง แล้วพึมพำออกมา

แต่จากนั้นสายตาของเขาก็ไปตกอยู่ที่กลางฝูงชน

ลั่วชิงอู่กำลังกอดสตรีคนหนึ่งไว้ สีหน้าเต็มไปด้วยความร้อนใจ น้ำตาสองสายไหลรินจากหางตา

“ซีเอ๋อร์ เจ้าไปอวดเก่งทำไม ไปไม่ได้ก็อยู่ที่แดนสวรรค์ธาตุอัคคี รอให้แดนเร้นลับเก้าชั้นฟ้าปิดลงก็พอแล้ว”

“เอายารักษาแผลมาเร็ว รีบให้แก่นาง!”

ในเวลานี้สตรีในอ้อมแขนของลั่วชิงอู่ จื่อเวย ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ลมหายใจอ่อนแรงถึงขีดสุด

หลินเซวียนเห็นว่าร่างของสตรีผู้นั้นมีแผลไฟไหม้เป็นวงกว้าง ผิวหนังดำเกรียมผิดปกติ พลังชีวิตอ่อนแอยิ่ง