กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 322 คัมภีร์อรหันต์เทียม เงาอรหันต์
“เจ้าคือหยางเซียนหรือ!”
“อันดับหนึ่งแห่งทำเนียบอันดับมนุษย์ ไม่รู้ว่าเจ้ามีพลังวาสนาฟ้าลิขิตอยู่เท่าใด?”
“ไม่ได้สังหารยอดอัจฉริยะแห่งทำเนียบมนุษย์มานานแล้ว ในเมื่อเป็นคนจากดินแดนกลาง เช่นนั้นก็ต้องเป็นคนของอารามเสียงพรหม ขอบใจเจ้านักที่มาถึงที่แล้วยังรนหาที่ตาย”
ในจังหวะที่หยางเซียนกำลังตื่นตระหนก เสียงของหลินเซวียนก็ดังสนั่นข้างหูเขาประหนึ่งฝันร้าย
หยางเซียนถึงกับอึ้งงัน
เขาคาดไม่ถึงเลยว่าหลินเซวียนจะลงมืออย่างเด็ดขาดถึงเพียงนี้
แค่ได้ยินชื่อเท่านั้น พลังวาสนาฟ้าลิขิตแห่งทำเนียบอันดับมนุษย์จะเย้ายวนใจเจ้าได้ถึงเพียงใดกัน?
หยางเซียนถึงกับมึนชาไปทั้งตัว
ทว่าเขายังไม่ทันได้พูดอะไร