กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 314 นิมิตสูงสิบจั้ง ช่างกระจอกยิ่งนัก
“หลินเซวียน เลี่ยนฉิงเทียน!”
เว่ยสิงอวิ๋นเบิกตากว้าง ดวงตาที่หรี่ไว้พลันถลนออกมา ครู่ต่อมาแววตาก็ฉายความตื่นเต้นที่ไม่อาจสะกดกลั้น
หลินเซวียนกับเลี่ยนฉิงเทียนแห่งนครสวรรค์ต่างขมวดคิ้วเล็กน้อย
เลี่ยนฉิงเทียนรู้จักเว่ยสิงอวิ๋น แต่ไม่คิดว่าพอออกมาแล้วจะพบเขา
อีกทั้งจากกลิ่นอายและสภาพร่างกายของอีกฝ่าย เลี่ยนฉิงเทียนมั่นใจได้ว่าความบริสุทธิ์ของสายเลือดเผ่ารกร้างในตัวเว่ยสิงอวิ๋นสูงมาก
ส่วนหลินเซวียนไม่รู้จักเว่ยสิงอวิ๋น แต่กลิ่นอายสายเลือดเผ่าฮวงที่คุ้นเคยกลับทำให้เขาเข้าใจได้ทันที
อุตส่าห์ตามหาตั้งนานก็ไม่พบ ไม่คิดว่าเลี่ยนฉิงเทียนหลอมรวมเพลิงพิสดารแล้วจะดึงดูดเว่ยสิงอวิ๋นมา
นับเป็นเรื่องน่ายินดีที่เกิดขึ้นโดยไม่คาดคิดหรือไม่?