บทที่ 310 ข้าเว่ยสิงอวิ๋นไร้เทียมทาน!

บทที่ 310 ข้าเว่ยสิงอวิ๋นไร้เทียมทาน!

“เกรงว่าเมื่อข้าปลุกกายาเพลิงเผาสวรรค์สามพันขึ้นมาแล้ว ทุกด้านก็คงถูกพี่ใหญ่บดขยี้อยู่ดี”

เลี่ยนฉิงเทียนมองหลินเซวียน พลางรู้สึกราวกับเริ่มสงสัยในชีวิตตนเอง

ในชั่วขณะนี้ เขาเข้าใจประโยคหนึ่งขึ้นมา ยามใกล้ตายกลับสะดุ้งลุกขึ้นกลางอาการป่วย ที่แท้ตัวตลกก็คือตัวข้าเอง

จู่ ๆ เขาก็รู้สึกว่าท่าทีที่ตนแสดงออกก่อนหน้านี้ช่างน่าขันอยู่บ้าง

แน่นอนว่า ความคิดเหล่านี้ผุดขึ้นมาเพียงชั่ววูบ

เลี่ยนฉิงเทียนได้สติกลับมาอย่างรวดเร็ว สีหน้าเผยความคาดหวังออกมาเล็กน้อย ทั้งยังถูมืออย่างเจ้าเล่ห์ยิ่ง

ท่าทางเช่นนี้ช่างแตกต่างจากบารมีอันแผ่ล้นที่หลินเซวียนเห็นตอนพบเขาครั้งแรกอย่างสิ้นเชิง จนหลินเซวียนอดดูแคลนขึ้นมาไม่ได้