กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 293 รากฐานเก้าเร้นลับ กายาเก้าเร้นลับ
“พี่ใหญ่ ข้าคิดว่าข้าจะพึ่งท่านตลอดไปไม่ได้ ข้าต้องเรียนรู้ที่จะเป็นอิสระ นกอินทรีวัยเยาว์เองก็ต้องกางปีกโผบิน”
บนเนินเขา เซียวเฉินมีแววตาแน่วแน่อย่างยิ่ง
“ไม่ลองคิดดูอีกสักหน่อยหรือ? เอาอย่างนี้ 3,500,000 ก้อน ลดกว่านี้ไม่ได้แล้ว”
“ก่อนที่นกอินทรีวัยเยาว์จะโผบินได้อย่างอิสระ ก็ยังต้องมีผู้คอยคุ้มครองอยู่”
หลินเซวียนชักจูงอย่างใจเย็น
“ไม่ พี่ใหญ่ ไม่ต้องเกลี้ยกล่อมข้า ข้าตัดสินใจแน่วแน่แล้ว”
เซียวเฉินยังคงแน่วแน่
“เช่นนั้นก็ได้!”
หลินเซวียนทำอะไรไม่ได้ ขนแกะจากเหล่าเซียวรีดได้ยากจริง ๆ