กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 291 น้ำศักดิ์สิทธิ์เจียหลาน
“ทำอะไร?”
หลินเซวียนมองลั่วชิงอู่อย่างสงสัย
ในเวลานี้พี่น้องเซียวเฉินมาถึงแล้ว เมื่อเห็นภาพนี้ สีหน้าของทั้งสองก็แปลกไปเล็กน้อย
ทว่าสองพี่น้องไม่ได้พูดอะไร เพียงยืนอยู่ด้านหลังหลินเซวียน
“ศิษย์สืบทอดแท้จริงหลิน ข้า…ข้ามีเรื่องอยากขอร้องอีกเรื่อง ขอศิษย์สืบทอดแท้จริงหลินลงมือช่วยศิษย์สำนักศักดิ์สิทธิ์เจียหลานด้วย”
ลั่วชิงอู่เอ่ย น้ำเสียงอ่อนโยน เจือความวิงวอน
หลินเซวียนมองศิษย์สำนักศักดิ์สิทธิ์เจียหลานที่นอนกระจัดกระจายอยู่บนเนินเขา แล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย
คนมีจำนวนมากเกินไป เกรงว่าจะต้องสิ้นเปลืองเวลาร้อยปี
แน่นอนว่าสำหรับเขา เวลาร้อยปีก็ไม่นับเป็นอะไร ทว่าการช่วยเหลือก็ต้องคำนึงถึงผลประโยชน์เป็นสำคัญ หลินเซวียนไม่ใช่คนใจดีที่ช่วยเหลือผู้อื่นโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน