บทที่ 286 ข้ากลับคิดว่าตนยืนหยัดได้ถึงสิบลมหายใจ

บทที่ 286 ข้ากลับคิดว่าตนยืนหยัดได้ถึงสิบลมหายใจ?

ภายในค่ายกล เงาคมดาบสายหนึ่งพุ่งทะยานออกมาอย่างเกรียงไกร

ผู้คนจากแดนเหนือทั้งกลุ่มเบิกตากว้างในชั่วขณะนี้

ไม่มีเหตุผลอื่นใด กลิ่นอายอันกร้าวแกร่งไร้ผู้เทียบได้แผ่ปกคลุมออกมา เจตจำนงแห่งการทำลายล้างที่แฝงอยู่ทำให้พวกเขารู้สึกหนาวเหน็บไปทั้งร่าง ราวกับร่วงหล่นลงไปในน้ำแข็งเร้นลับหมื่นปี

“เค้าเจตจำนงดาบ นี่คือเค้าเจตจำนงดาบ”

ทันใดนั้น มีคนร้องอุทานออกมา

ทว่าวินาทีถัดมา คำพูดของเขาก็ถูกขัดจังหวะทันที

เป็นจูเก๋อไป๋ที่เบิกตาโตดุจวัว เอ่ยเสียงขรึมว่า “เค้าเจตจำนงดาบขั้นกลาง เค้าเจตจำนงดาบของเขาก้าวหน้าแล้ว นี่เพิ่งผ่านไปนานเท่าไรเอง นานเท่าไรกัน…”