กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 269 เสี่ยวอวี้เอ๋อร์ ขออย่าเป็นอะไรไป
“ฮึ ๆ…”
“หึ ๆ…”
“เจ้า…ถ้าแน่จริงก็ฆ่า…ฆ่าข้าเสีย แล้วเจ้าจะเสียใจไปทั้งชีวิต ฮ่า ๆ…”
ทั้งสองบาดเจ็บสาหัส สัมผัสได้อย่างลึกซึ้งถึงความแข็งแกร่งของหลินเซวียน
แต่ในยามนี้ หวังเฉียงก็ยอมเสี่ยงทุกอย่างแล้ว
เขาไม่อยากตาย และคิดว่าตนสามารถจับจุดอ่อนของหลินเซวียนได้
หลินเซวียนเลิกคิ้ว “ไม่รับสุราคารวะ ชอบดื่มสุราลงทัณฑ์!”
สิ้นเสียง เจตจำนงขยับ ห้วงสุญญตาพลันสั่นไหว
ชั่วขณะถัดมา เพลิงชาดร้อนระอุและอสนีอันน่าสะพรึงกลัวสีม่วงขาวสลับกันพลันตกลงมาจากห้วงสุญญตา