บทที่ 249 ดาบใหญ่ของข้ากระหายจนทนไม่ไหวแล้ว

บทที่ 249 ดาบใหญ่ของข้ากระหายจนทนไม่ไหวแล้ว

“วู้ม!”

หอคอยวิญญาณยังคงกร่างเช่นเดิมไม่เปลี่ยน

ทันทีที่พลังวาสนาฟ้าลิขิตสีทองอันหนาแน่นสายนั้นเข้าไปข้างใน เขาก็ฉกชิงมันมาอย่างอุกอาจ แล้วบดขยี้เจตจำนงพิเศษที่อยู่ภายในจนแหลก

จากนั้นพลังวาสนาฟ้าลิขิตสีทองก็แปรเป็นแสงดาวโปรยปรายไปทั่วร่างหลินเซวียน

“ตูม!”

เสียงระเบิดอันน่าสะพรึงกลัวดังขึ้นจากในร่างหลินเซวียน

ชั่วขณะนี้ ลมปราณแท้ในตันเถียนดุจคลื่นยักษ์ พลังของกายเนื้อดุจภูเขาถล่ม เพลิงจิตวิญญาณเดือดพล่าน ดวงตาทั้งสองเปล่งประกายเทพพุ่งขึ้นฟ้า

พลังวาสนาฟ้าลิขิตถูกแบ่งสรรไปในหมู่พลังทั้งสี่สายโดยตรง