กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 238 อยู่ร่วมยุคกับเขา คือความเศร้าของยุคสมัย
“เกิดเรื่องอันใดขึ้น? นั่นเป็นกลิ่นอายของผู้อาวุโสแห่งแดนศักดิ์สิทธิ์อู๋จี๋ เหตุใดเขาจึงลงมือ?”
นอกนครเสินเซียว บนเรือเหาะของแดนเหนือ ยอดอัจฉริยะแดนเหนือทั้งหลายต่างมีสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง
“สำนักศักดิ์สิทธิ์เสินเซียวไร้คุณธรรมชาวยุทธ์ หรือว่าหลินเซวียนพ่ายแพ้ พวกเขาจึงลงมือกดดันพี่จูกัด?”
“คงไม่ถึงขั้นนั้นกระมัง?”
“เหตุใดจะไม่ถึงขั้นนั้น? ตั้งแต่โบราณมาอัจฉริยะย่อมเป็นที่ริษยาของสวรรค์ ยิ่งเป็นเสินเซียวด้วยแล้ว…”
“ถูกต้อง เสินเซียวคุยโวว่าหลินเซวียนเก่งกาจเพียงนั้น บัดนี้กลับถูกพี่จูกัดเอาชนะ จะไม่พิโรธก็แปลก”
“หวังว่าพี่จูกัดจะไม่เป็นไร ฮึ…”