บทที่ 233 อานุภาพแห่งสังหารสวรรค์

บทที่ 233 อานุภาพแห่งสังหารสวรรค์

ฟ้าดินในสุสานดาบล้างพิภพพลันมืดสนิทราวกับถูกปกคลุมด้วยราตรีกาล

ทั่วฟ้าดินเหลือเพียงปราณคมดาบสีครามสายหนึ่ง

เบื้องหน้าหลินเซวียน เงามายาที่โหมกระหน่ำเข้ามาดุจเกลียวคลื่นต่างหยุดนิ่งประหนึ่งถูกตรึงเอาไว้ในชั่วขณะนี้ อย่าว่าแต่จะเดินหน้าเลย แม้แต่จะหลบหนีก็ยังทำไม่ได้

ประกายเขียวครามพาดผ่าน พลังอหังการกับพลังทำลายล้างผสานเข้าด้วยกัน เงามายาที่เดิมทีต่อกรกับหลินเซวียนได้สูสี กลับเลือนหายไร้ร่องรอยอย่างรวดเร็วเบื้องหน้าคมแสงดาบนี้

ในหมู่พวกเขายังมีเงามายาที่ยกอาวุธขึ้น ปลดปล่อยการโจมตีเพื่อต้านทาน

ทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าประกายเขียวคราม พลังของพวกเขากลับเป็นดั่งแสงหิ่งห้อยเทียบกับแสงตะวัน ถูกกลืนหายไปในพริบตา