กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 208 พลันเกิดเหตุร้าย แดนมารรุกราน ตระกูลลู่ทรยศ
“ผู้อาวุโสหลัว!”
ลู่สวินถูกขวางเอาไว้ ร่างกายขยับไม่ได้แม้แต่น้อย ได้แต่มองลู่เทียนกรีดร้องท่ามกลางพลังอสนีเพลิง พลังชีวิตมอดดับไปต่อหน้าต่อตา แล้วแผดเสียงคำรามออกมา
ในชั่วขณะนี้ ลู่สวินรู้สึกราวกับถูกมีดแทงหัวใจอย่างหนัก จากนั้นก็คล้ายถูกใครฉีกกระชากออกเป็นเสี่ยง ๆ เจ็บปวดถึงขีดสุด
หลัวทงเทียนทอดสายตามองพลังอสนีเพลิงที่ราวกับดอกไม้ไฟ ก่อนเอ่ยเสียงเรียบโดยไม่หันกลับมา “ลงนามในสัญญาสละสิทธิ์ความรับผิดชอบแล้ว เป็นหรือตายก็ต้องรับผิดชอบเอง ผู้ใดก็ห้ามแทรกแซง”
“นี่มิใช่ความคิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของน้องชายเจ้าหรือ? หรือจะกล่าวว่า…เป็นความคิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของตระกูลลู่พวกเจ้าด้วย!”