กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 191 ข้ากลัวพลังดาบขั้นต้นของข้าจะทำเจ้าเจ็บ
“เสี่ยวอวี้เอ๋อร์ ช่วงหลายวันนี้เจ้าพัฒนาขึ้นไม่น้อยเลย พักสักสองวันเถิด ถึงตอนนั้นให้เหลียนชิงเทียนพาศิษย์ยอดเขาเทพน้ำแข็งมาประลองกับเจ้า”
“หากสู้กับข้าทุกวัน การพัฒนาก็มีขีดจำกัด”
หลังเหลียนชิงเทียนจากไป หลินเซวียนยื่นมือไปลูบหน้าผากอวี้ปิง
“ได้เลย พี่เซวียน!”
อวี้ปิงตอบเสียงใส ก่อนเอนกายพิงไหล่หลินเซวียน ใบหน้าเต็มไปด้วยความสุข
หากเหลียนชิงเทียนเห็นภาพนี้ เขาคงดีใจที่ตนรีบไปเสียก่อน มิฉะนั้นคงถูกป้อนอาหารหมาจนเต็มหน้าอีก
เวลาเคลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว ห้าวันผ่านไป
ตลอดห้าวันนี้ บริเวณนอกลานเล็กของหลินเซวียนคึกคักเป็นพิเศษ