กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 186 ทำเนียบยอดอัจฉริยะปรากฏอีกครั้ง
ภายในโถงยอดเขาเทพน้ำแข็ง หลิ่วหรูเยียนสะบัดมือ ศิลาวิญญาณที่ฝังกลบหลินเซวียนไว้พลันหายไป หลินเซวียนค่อย ๆ ลืมตาขึ้น กลิ่นอายกว้างใหญ่รอบกายสงบลง
“พี่เซวียน!”
อวี้ปิงก้าวเข้ามาอย่างรวดเร็ว มองหลินเซวียนด้วยใบหน้าเปี่ยมความห่วงใย
ใจหลินเซวียนอบอุ่นขึ้น เขายื่นมือไปลูบหน้าผากเสี่ยวอวี้เอ๋อร์เบา ๆ เสี่ยวอวี้เอ๋อร์หลับตาพริ้มเล็กน้อย เผยรอยยิ้มเบิกบาน
เมื่อเห็นภาพนี้ ใจหลินเซวียนก็หวั่นไหว ลืมไปเสียสนิทว่ายังอยู่ต่อหน้าหลิ่วหรูเยียน เขาหลับตาพริ้มเช่นกัน เตรียมซึมซับความหวานละมุน
ใบหน้าหลิ่วหรูเยียนคล้ำลง นางอดกระแอมออกมาไม่ได้ ขัดจังหวะคนทั้งสองที่กำลังแสดงความรักกันอย่างไม่อายใคร
“แค่ก…”