บทที่ 184 นภาหิมะเหมันต์ คมพันศาสตราน้ำแข็งเร้นลับ

บทที่ 184 นภาหิมะเหมันต์ คมพันศาสตราน้ำแข็งเร้นลับ

“พี่เซวียน!”

เมื่อได้ยินเสียงคุ้นเคย อวี้ปิงซึ่งกำลังฝึกทักษะยุทธ์อยู่ก็พลันหยุดกาล พลังความหนาวสุดขั้วและเพลิงร้อนขั้วสุดรอบกายพลันหดกลับอย่างรวดเร็ว

นางหันข้าง ดวงตาของเด็กสาวฉายแววตื่นเต้นยินดี ทว่าจากนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นแววเจ้าเล่ห์

“ครืน!”

กระบี่ยาวชี้ออกไป อวี้ปิงเอ่ยเสียงใส “พี่เซวียน อยากดูความเปลี่ยนแปลงของเสี่ยวอวี้เอ๋อร์ช่วงนี้หรือไม่”

หลินเซวียนได้สติจากความตื่นตะลึง

เขาคาดไม่ถึงเลยว่าอวี้ปิงจะบำเพ็ญได้รวดเร็วถึงเพียงนี้ กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากร่างนางกว้างใหญ่ดุจมหาสมุทร อย่างน้อยก็อยู่ในขั้นไคหยวนช่วงปลายแล้ว

พรสวรรค์เช่นนี้น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก หากไม่มีหอคอยวิญญาณ หลินเซวียนคงรู้สึกด้อยกว่านางไปแล้ว

“ได้สิ!”