บทที่ 177 ยังไม่ถึงขั้นเหนือสามัญ ไคหยวนก็ไร้เทียมทานแล้วหรือ

บทที่ 177 ยังไม่ถึงขั้นเหนือสามัญ ไคหยวนก็ไร้เทียมทานแล้วหรือ?

“ศิษย์พี่ อย่าประมาท!”

สีหน้าของเย่ชิวแปรเปลี่ยนอย่างมาก เขาตะโกนลั่น

ศิษย์ยอดเขาเทพน้ำแข็งทุกคนก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปเช่นกัน

พวกเขาอยากเอ่ยปากเตือน ทว่าก็สายเกินไปแล้ว

หลินเซวียนข้างกายพวกเขากลายเป็นลำแสงสายหนึ่งพุ่งผ่านไป ทิ้งไว้เพียงร่องรอยหางแสงสีขาวเพลิงในสายตา

“หืม?”

“เผชิญหน้ากับมารสังหารป้ายเงินแล้วยังกล้าพุ่งออกมาอีกหรือ? ขอบเขตเก้าชีพจร? รนหาที่ตายหรือ?”

ยอดฝีมือของสำนักเมฆาม่วงที่ซ่อนตัวอยู่ลอบเผยแววดูแคลนและตกตะลึงในดวงตา

สิ่งที่ทำให้เขาดูแคลนคือความไม่รู้จักประมาณตนของหลินเซวียน ส่วนสิ่งที่ทำให้ตกตะลึงคือความเร็วในการพัฒนาของหลินเซวียน