กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 154 ติงเสวียนก็กล้าท้าทายพี่ใหญ่ข้าด้วยหรือ?
“พอ ๆ กันหรือ?”
“บ้าเอ๊ย นี่เจ้าพูดภาษาคนหรือ? เจ้าเพิ่งอยู่ขอบเขตสองชีพจร ส่วนข้าอยู่ขอบเขตเจ็ดชีพจรแล้วนะ!”
เมื่อได้ยินคำพูดของหลินเซวียน เหลี่ยนฉิงเทียนก็แทบเสียสติ
“ไม่เช่นนั้น ข้าจะถูกเรียกว่ายอดอัจฉริยะอันดับหนึ่งด้านพลังรบแห่งเสินเซียวได้อย่างไรเล่า?”
หลินเซวียนหัวเราะ เขาใช่ว่าไม่คิดจะเริ่มเปิดเส้นชีพจรใหญ่ภายในร่าง
แต่เขาไม่มีเวลาแล้ว เวลาบำเพ็ญหมดลง เขาจะทำอะไรได้เล่า?
หากพึ่งพาการบำเพ็ญด้วยตนเอง เขาคงไม่รู้ว่าต้องใช้เวลาอีกกี่ปีจึงจะเปิดเส้นชีพจรใหญ่ได้หนึ่งเส้น
“ซี่ ๆ…”
ประกายอสนีวูบไหว เกราะศึกประกายอสนีพลันปกคลุมร่าง