บทที่ 112 สายฟ้าจงมา

บทที่ 112 สายฟ้าจงมา

“ครืนครั่น!”

เสียงอสนีบาตดังก้องไปทั่ววิหารยอดเขาหลักแห่งสำนักศักดิ์สิทธิ์เสินเซียว

ทันทีที่หลินเซวียนสัมผัสกับเมล็ดอัสนีขาวเพลิง อัสนีเจิดจ้าก็ปะทุขึ้นโดยพลัน

พลังธาตุอัสนีในอากาศโดยรอบพลันปั่นป่วนขึ้นในชั่วพริบตา

“เจ้ายังไม่ตายอีกหรือ?”

รอยยิ้มเย็นชาพาดผ่านใบหน้าเฮ่อเหลียนหมิง

เมล็ดอัสนีขาวเพลิงนั้นเป็นพลังพิสดาร แม้จะไม่วิปริตเท่าพลังพิสดารฟ้าดิน แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่คนขอบเขตหลอมกระดูกจะควบคุมได้อย่างแน่นอน

เวลานี้ คนอื่น ๆ ในวิหารต่างก็มองหลินเซวียนด้วยสายตาเคร่งขรึม