บทที่ 109 คำขอโทษของหลิ่วหรูเยียน

บทที่ 109 คำขอโทษของหลิ่วหรูเยียน

ภายในหอคอยวิญญาณ กาลเวลาผันผ่านรวดเร็ว ร้อยปีล่วงไปในพริบตา

ในโถงใหญ่ของแดนเร้นลับ รอบกายหลินเซวียนพลันปะทุด้วยแรงกดดันอันเกรียงไกร

แสงสีเขียวเร้นลับสายหนึ่งไหลวนผ่านกายเนื้อของเขา ก่อนจะเลือนหายเข้าไปในเลือดเนื้อชั่วพริบตา

หลินเซวียนลืมตาขึ้น ร่างกายดีดตัวพุ่งขึ้นจากพื้นทันที

เขากำหมัดแน่น เสียงระเบิดทะลวงอากาศพลันดังก้อง

“เวลายังเหลืออีก 340 ปี เคล็ดจักรพรรดิฉางชิงขั้นที่สาม ข้าใช้เวลาถึงสองร้อยปีกว่าจะฝึกสำเร็จ”

“ตามคำอธิบายของเคล็ดวิชา ขั้นที่สามสอดคล้องกับขอบเขตหลอมกระดูก กล่าวคือ ต่อให้ใช้เพียงกายเนื้อและไม่ใช้พลังปราณโลหิตแม้แต่น้อย ข้าก็ยังต่อกรกับผู้ฝึกขอบเขตหลอมกระดูกได้”