กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 103 วิชาหลอมกายฉางชิงบรรลุสมบูรณ์ ได้รับมรดกสืบทอด
“เวลาบำเพ็ญ 530 ปี กับปราณโลหิตจำนวนมาก น่าจะเพียงพอแล้ว”
ภายในโถงใหญ่แห่งแดนเร้นลับ อาการวิงเวียนบนร่างหลินเซวียนค่อย ๆ เลือนหาย เขาผ่อนลมหายใจยาวออกมา
การต่อสู้ดุเดือดต่อเนื่องตลอดหนึ่งวัน แม้มีหอคอยวิญญาณช่วยฟื้นฟู ทว่าจิตใจของเขาก็ยังเหนื่อยล้าเป็นพิเศษ
หลินเซวียนไม่สนใจจักรพรรดิฉางชิงที่นั่งขัดสมาธิอยู่ในโถง ทิ้งตัวนั่งลงกับพื้นเสียเลย แล้วผ่อนลมหายใจยาว
ตอนนี้เขาไม่อยากพูดกับจักรพรรดิฉางชิงแล้ว
หากไม่ใช่เพราะเจ้าหกผู้นี้ เขาคงได้เวลาเพิ่มมาอีกมากแล้วมิใช่หรือ?
โอกาสเช่นนี้หาได้ยากนัก แทนที่จะล่าสัตว์อสูรที่คุ้มค่าที่สุด กลับเอาแต่ท้าทายขีดจำกัด ใครหน้าไหนจะทนไหวกัน?