บทที่ 87 ต่อสู้กับพยัคฆ์ขาวขอบเขตชีพจรขั้นหนึ่ง

บทที่ 87 ต่อสู้กับพยัคฆ์ขาวขอบเขตชีพจรขั้นหนึ่ง

“โฮก!”

เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังคลุ้มคลั่งของปราณโลหิตจากหลินเซวียน และจิตต่อสู้ที่แผ่กระจายอยู่ในอากาศราง ๆ พยัคฆ์ขาวก็ส่งเสียงคำรามด้วยความเดือดดาล

มันรู้สึกว่าตนถูกหยามเกียรติ

ทันทีที่เสียงคำรามสิ้นสุดลง มันก็กระพือปีกทั้งสองข้างอย่างแรง ร่างพลันแปรเปลี่ยนเป็นสายฟ้าสีขาว พุ่งเข้าหาหลินเซวียน

มันมีความเร็วสูงยิ่ง กลิ่นอายดิบเถื่อนของขอบเขตทะลวงชีพจรเปี่ยมด้วยพลังคลุ้มคลั่งอย่างยิ่ง

แรงกดข่มสายหนึ่งกดลงบนร่างหลินเซวียน ทำให้ร่างของเขาทรุดลงเล็กน้อย

“มาได้ดี!”

ทว่าหลินเซวียนกลับไม่หวาดกลัวแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เขาตะโกนลั่น จิตต่อสู้ทะยานขึ้นฟ้า

“เพลงดาบชักดาบมังกรคำราม!”