บทที่ 25 เจ้าต่อสู้เก่งนักหรือ

บทที่ 25 เจ้าต่อสู้เก่งนักหรือ?

“หวังลู่ จุดสูงสุดแห่งการหลอมกาย”

“หยางเทา ช่วงปลายขั้นหลอมกาย…”

“หลี่เหล่ย จุดสูงสุดแห่งการหลอมกาย…”

บนลานกว้าง ผู้ดูแลศิษย์รับใช้คนแล้วคนเล่าเดินผ่านหน้าหลิงเยี่ยน ราวกับกำลังคัดเลือกผู้เข้าประกวด

ทว่าตั้งแต่ต้นจนจบ หลิงเยี่ยนไม่เอ่ยสักคำ เงียบงันไม่เอ่ยคำ

เห็นได้ชัดว่าคนเหล่านี้ไม่มีใครเข้าตานาง

เหล่าผู้ดูแลสำนักต่างผิดหวังอยู่บ้าง

ต้องรู้ไว้ว่าโอกาสเช่นนี้หาได้ยากยิ่ง ศิษย์สายนอกหาแต้มคุณูปการได้ง่ายกว่ามาก ถึงตอนกลับไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ อย่างน้อยพวกเขาก็อาจแบ่งให้ได้บ้าง

นั่นแทบจะเรียกได้ว่าเป็นผลตอบแทนที่พวกเขาหามาได้ตลอดหนึ่งเดือน หรือกระทั่งหลายเดือนเลยทีเดียว