บทที่ 15 ห่วยแตกถึงเพียงนี้ สามปีเพิ่งถึงขอบเขตรวมสัจธรรมหรือ

บทที่ 15 ห่วยแตกถึงเพียงนี้ สามปีเพิ่งถึงขอบเขตรวมสัจธรรมหรือ?

“พี่เซวียน!”

หลินเซวียนที่กำลังจะถึงลานเป็นตายได้ยินเสียงแล้วชะงักไปทั้งร่าง

วินาทีถัดมา เขาก็รีบหันกลับไป

เห็นเพียงเงาร่างอรชรดุจสายลมพุ่งเข้ามา แล้วโผเข้าสู่อ้อมอกของตนในชั่วพริบตา

สาวน้อยยืนตระหง่าน ทรวดทรงเริ่มเป็นสาวชัดเจนแล้ว หลินเซวียนผู้ผ่านชีวิตมาสองชาติพลันรู้สึกว่าร่างกายท่อนล่างแข็งขึ้นเล็กน้อย

แน่นอนว่าความคิดฟุ้งซ่านเพียงเท่านี้ยังไม่อาจสั่นคลอนสภาวะจิตของหลินเซวียนได้

“เสี่ยวอวี้เอ๋อร์ เหตุใดเจ้าจึงมาที่นี่? ร่างกายเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง? บำเพ็ญถึงขอบเขตพลังใดแล้ว?”

หลินเซวียนรีบเบนความสนใจของตน พร้อมเอ่ยถามเรื่องที่เขาเป็นห่วงที่สุด