กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 8 ความต่างระหว่างเซียนกับปุถุชน ก็แค่นี้เอง
“คุณชายจาง ท่านต้องให้ความเป็นธรรมแก่พวกเรานะขอรับ!”
“เป็นหลินเซวียน มันจู่ ๆ ก็ลงมือเล่นงานพวกเรา หากไม่มีกฎสำนักห้ามไว้ เกรงว่ามันคงฆ่าพวกเราไปแล้ว”
หม่า ซานกับหลิวฉีทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ กล่าวอย่างไร้ยางอายยิ่ง
พวกเขาดูแคลนกายาพิการของหลินเซวียนจากก้นบึ้งหัวใจ จึงไม่รู้สึกเลยว่าช่องว่างระหว่างตนกับหลินเซวียนนั้นห่างชั้นกันเพียงใด
“ฮึ…”
“หลินเซวียน เจ้าลงมือกับคนของข้าครั้งแล้วครั้งเล่า ยังลงมือกับข้าในวันเข้าสำนักอีก”
“เดิมทีข้าคิดจะหักแขนขาเขาข้างหนึ่งก็พอ ตอนนี้ข้าเปลี่ยนใจแล้ว ข้าจะหักแขนขาเขาทั้งสี่”