บทที่ 6 หมัดพยัคฆ์คำราม ขั้นชำนาญ

บทที่ 6 หมัดพยัคฆ์คำราม ขั้นชำนาญ

“ปัง!”

หลินเซวียนกำหมัดแน่น เสียงระเบิดอากาศพลันดังขึ้น

เมื่อตรวจสอบอย่างละเอียด หลินเซวียนรู้สึกว่าตอนนี้ตนมีพละกำลังอย่างน้อยพันชั่ง นี่เป็นสิ่งที่คนธรรมดาจินตนาการได้ยากยิ่ง

ถึงได้เรียกว่าความแตกต่างระหว่างเซียนกับปุถุชนอย่างไรเล่า? แม้เป็นเพียงขอบเขตย่อยแรกของ 4 ขั้นใหญ่ แต่ความแตกต่างก็ชัดเจนยิ่งแล้ว

“น่าเสียดาย หากบำเพ็ญด้วยตัวเองเพียงอย่างเดียว ความก้าวหน้าช่างเชื่องช้าดุจเต่า กายาไร้ค่าหมื่นปีนี่ช่างไร้ค่าจริง ๆ”

ยังดีที่มีหอคอยสะกดวิญญาณ หรือหอคอยวิญญาณ มิฉะนั้นแม้แต่หลินเซวียนเองก็คิดว่ากลับไปฆ่าหมูที่ตำบลชิงสุ่ยต่อยังจะดีกว่า