041

บทที่ 41 โลกนิยายในรั้วโรงเรียน: ตัวประกอบผู้เป็นเหยื่อ (2)

“พูดก็พูดเถอะ แต่ท่านคิดจะไม่ไปโรงเรียนแบบนี้ตลอดเลยจริง ๆ เหรอคะ”

ลู่เจี๋ยลวี่เหลือบมองมันอย่างเอือมระอา “พูดอะไรเพ้อเจ้อ ฉันแค่ยังไม่คิดจะไปเรียนในช่วงสองสามวันนี้เท่านั้นเอง”

“โลกที่ข้อมูลข่าวสารก้าวหน้าขนาดนี้ ถ้าไม่ใช้ให้เป็นประโยชน์ก็น่าเสียดาย เอาล่ะ เธอไม่ต้องยุ่งหรอก ฉันมีจังหวะของฉันเอง”

“ก็ได้ค่ะ งั้นฉันไปเล่นของฉันแล้วนะคะ”

“ไปสิ แต่เธอจะเล่นยังไง”

“ฮ่า ๆ โลกที่มีทั้งไฟฟ้าและอินเทอร์เน็ตแบบนี้สนุกที่สุดเลยค่ะ แค่ท่องไปตามเครือข่ายก็ได้เห็นอะไรตั้งเยอะแยะ โฮสต์ รอฉันกลับมาก่อนนะคะ เดี๋ยวฉันจะทำอีเล็กทรอนิกส์ของกินคู่ความบันเทิงมาให้”