กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 39 ตัวประกอบในนิยายบำเพ็ญเซียน (38)
“อีกอย่าง หน้าที่หลักของวงแสงนี้ก็ไม่ได้มีไว้ใช้เป็นเครื่องรางนำโชคเสียหน่อย”
ให้ตายเถิด ทำไมระบบถึงรู้สึกผิดมากขนาดนี้นะ
“โอ๊ย ฉันไม่ได้โทษเธอหรอก ฉันแค่รู้สึกว่ามหามรรคาสวรรค์ทั้งขี้เหนียว แถมยังมีปัญหาทางสมองอีกด้วย เรื่องถีบฉันออกมาก็ช่างเถอะ จะถูกต้องตามขั้นตอนหรือไม่ก็ไม่พูดถึง แต่เขาจะถีบฉันออกก่อนรับทัณฑ์สวรรค์ไม่ได้หรือ คิดว่าการถูกสายฟ้าผ่าเป็นเรื่องสนุกนักหรือไง”
“กะ...ก็เพราะในความเข้าใจของเจ้าของร่างเดิม การก้าวเข้าสู่ขั้นแปรวิญญาณจึงจะถือว่าฝึกบำเพ็ญสำเร็จน่ะสิ เพราะอย่างนั้นจึงบังเอิญได้จังหวะพอดี”
ลู่เจี๋ยลวี่พยักหน้าเห็นด้วย “ก็จังหวะเหมาะจริงๆ นั่นแหละ”