037

บทที่ 37 ตัวประกอบในนิยายบำเพ็ญเซียน (36)

เฟิงไป๋หลี่เพิ่งจัดการงานจิปาถะเสร็จ พอหันมาก็เห็นศิษย์น้องหญิงแท้ๆ ของตนนั่งเอนกายไขว่ห้าง แทะผลไม้วิญญาณอย่างสบายอารมณ์ ภาพนั้นทำให้นางกลอกตาใส่ทันที

“เจ้ามาที่นี่กันแน่เพื่ออะไรกัน”

“ศิษย์พี่หญิง ตอนนี้ท่านเป็นเจินจวินขั้นกำเนิดทารก เป็นเจ้าของยอดเขาแล้ว อย่างน้อยก็ช่วยรักษาภาพลักษณ์หน่อยเถิด อีกอย่าง เรื่องที่ท่านถูกจับมาเป็นแรงงานฟรีก็โทษข้าไม่ได้ ตอนนั้นข้ายังปิดด่านอยู่เลย หากจะนับกันจริงๆ เรื่องนี้ต้องโทษศิษย์พี่ชายรองต่างหาก เขาทะลวงสู่ขั้นกำเนิดทารกก่อนพวกเราทุกคนแท้ๆ แต่น่าเสียดาย คนผู้นั้นฉลาดนัก ยืนกรานจะอยู่ข้างนอก ไม่ยอมกลับสำนักไม่ว่าจะอย่างไร”