026

บทที่ 26 ตัวประกอบในนิยายบำเพ็ญเซียน (25)

แต่จะว่าไป ทั้งสองก็ควรขอบคุณนิสัยกวาดทุกอย่างไม่เหลือของพวกนาง เพราะก่อนจะถึงวังบาดาล พวกนางกลับค้นพบสายแร่แห่งหนึ่งเสียก่อน

"ศิษย์พี่หญิง รีบดูเร็ว ตรงที่มีสมุนไพรวิญญาณขึ้นปกคลุมอยู่เมื่อครู่นี้มีแสงวาบออกมาด้วย"

"ตรงไหน ข้าไม่เห็นเลย"

"มันหายไปในพริบตา แต่ข้ากล้าสาบานว่ามองไม่ผิดแน่ ศิษย์พี่หญิง หากข้าเดาไม่ผิด คราวนี้พวกเราร่ำรวยแล้ว"

เฟิงไป๋หลี่แพ้คำว่าร่ำรวยที่สุด พอได้ยินดวงตาก็เป็นประกายทันที "อะไรหรือ ถึงกับร่ำรวย ของสิ่งใด"