017

บทที่ 17 ตัวประกอบในนิยายบำเพ็ญเซียน (16)

ผู้บำเพ็ญเพียรที่กักชีพจรวิญญาณสายนี้ไว้ ณ ที่แห่งนี้มานานนับหมื่นปี จะต้องมีพลังแข็งแกร่งเพียงใดกัน หากนางไม่ได้รู้ว่าชีพจรวิญญาณสายนี้ถูกใช้ไปเกือบหมดแล้ว ก็คงไม่กล้าลงมือโดยง่ายเช่นนี้

แต่ในเมื่อลงมือแล้ว นางย่อมต้องได้ผลตอบแทน ดังนั้นจึงไม่ยั้งมืออีก มือหนึ่งคว้าชีพจรวิญญาณไว้ อีกมือก็โยนยันต์ออกไปไม่หยุด

จนกระทั่งกักชีพจรวิญญาณไว้ในค่ายกลยันต์ ไม่อาจหลบหนีได้ นางจึงค่อยว่างทั้งสองมือ เปลี่ยนมุทราอย่างต่อเนื่อง จนสามารถผนึกชีพจรวิญญาณไว้ได้อย่างมั่นคง ก่อนจะย้ายมันเข้าไปในมิติด้วยความยินดี แล้วฝังไว้ในแปลงนาข้างเรือน