006

บทที่ 6 ตัวประกอบในนิยายบำเพ็ญเซียน (5)

เมื่อเห็นนางเดินผ่านไปในสภาพที่เก็บทุกสิ่งจนไม่เหลือแม้แต่ต้นหญ้าสักต้น เฟิงไป๋หลี่ก็กระตุกมุมปาก แม้ออกมาทำภารกิจด้วยกันหลายครั้งแล้ว แต่นางก็ยังไม่อาจปรับตัวเข้ากับรูปแบบการกระทำของศิษย์น้องหญิงผู้นี้ได้

ฉีหรานมองไปด้วยสีหน้าดูแคลน “ศิษย์พี่หญิงลู่ อย่างไรเสียท่านก็เป็นศิษย์ของเจ้าสำนักยอดเขากระบี่ ทำตัวตระหนี่ถึงเพียงนี้ หากคนนอกพบเห็น คงอดตั้งข้อสงสัยไม่ได้

ศิษย์พี่หญิงเฟิง ท่านเป็นศิษย์เอกของเจ้าสำนัก อย่างน้อยก็น่าจะตักเตือนนางบ้างมิใช่หรือ?”

“ข้าไม่เห็นได้ยินใครตั้งข้อสงสัย มีแต่เจ้าที่เอาแต่บ่นไม่หยุด แต่ก็ไม่เป็นไร หากผู้ใดกล้าเที่ยวแพร่ข่าวลือเหลวไหล ข้าก็แค่ตัดลิ้นของผู้นั้นเสีย เจ้าคิดว่าอย่างไร?”