002

บทที่ 2 ตัวประกอบในนิยายเซียนหนึ่ง

เมิ่งอู๋มิ่งรู้สึกว่า ทุกครั้งที่ถึงเวลาแบบนี้ ก็รู้สึกว่าการมีประสบการณ์มากใช่ว่าจะเป็นเรื่องดีไปทั้งหมด ลองคิดถึงดวงวิญญาณที่มาจากยุคโบราณสิ ใสสะอาดแค่ไหน เขาพูดอะไรก็เชื่ออย่างนั้น ไม่มีคำถามเป็นแสนเป็นล้านแบบนี้เลย

ประเด็นสำคัญคือคำถามของแต่ละคนยังไม่เหมือนกันอีก คนตรงหน้านี้ยังถือว่าดี ไม่ได้ตามตื๊อถามเขาว่าขอมิติหรือถ้ำพำนักอะไรทำนองนั้น

นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นหรืออย่างไร ของพรรค์นั้นแม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่มีเลยด้วยซ้ำ

แต่ระบบมีมิติเล็ก ๆ ติดมาด้วยประมาณไม่เกินห้าลูกบาศก์เมตร สามารถเก็บของที่ซื้อจากห้างได้ เหมือนกับ เหมือนกับรถเข็นซื้อของนั่นแหละ

ลู่เจี๋ยลวี่ขี้เกียจถามอยู่แล้ว ของอย่างมิตินั้นเธอเองก็มี ตอนเพิ่งเข้ายมโลกมา เธอลองรับรู้ดูแล้ว ยังเป็นสูตรเดิม ทำให้เธอวางใจอย่างยิ่ง

“แค่ก งั้นฉันเลือกหมวดย่อยได้ไหม”

“แน่นอน เรื่องนี้ตามความสมัครใจของคุณ”

“งั้นฉันเลือกอันนี้ แผนกเปลี่ยนชะตาตัวประกอบ”

“ได้ ผมจะจัดการเอกสารเข้าทำงานให้คุณ”