205

บทที่ 205 ภาค - น้องสาวตัวประกอบผู้เป็นเหยื่อในยุคโบราณ 27

กล่าวมาถึงตรงนี้ ลู่ซานหม่าก็ยิ่งรู้สึกน้อยใจ “เพื่อให้น้องห้านั่งสบาย ข้ายังอุตส่าห์ยกเกวียนวัวคันนั้นให้นางนั่ง”

“ส่วนข้าต้องไปเบียดอยู่บนเกวียนอีกคันกับเมล็ดพันธุ์สีดำมอมแมมและเหง้ารากไม้พวกนั้น ผู้ใดจะรู้ว่านางยังเก็บคนเป็น ๆ กลับมาระหว่างทางอีกคน”

หากรู้ว่าจะเป็นเช่นนี้ เขาจะยอมไปเบียดทำไม? เกวียนวัวที่นั่งกันเพียงสองคน นั่งสบายไม่ใช่หรือ?

“โอ๋ พี่สาม อย่าโกรธเช่นนี้เลย ข้าก็แค่คิดว่าการช่วยชีวิตคนหนึ่งคนย่อมได้บุญกุศลยิ่งใหญ่ พี่อย่าโกรธเลย อย่างมากก็รอให้เขาฟื้นก่อน ถามให้รู้เรื่อง แล้วค่อยให้เขาไปก็ได้”