147

บทที่ 147 ภาค - สาวใช้ตัวประกอบในความฝันในหอแดง 10

“อามิ่ง เธอ...”

“เป็นยังไงคะ โฮสต์ ประหลาดใจสุดๆ เลยใช่ไหมคะ” อามิ่งถามด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์

อาอวี๋ถึงกับหัวเราะออกมาด้วยความจนใจ “ประหลาดใจมากจริงๆ นั่นแหละ” ใบหน้านี้ นางเห็นมาตั้งแต่โลกภารกิจแรก เอ๊ะ...จะพูดให้ถูกก็คือโลกย่อยแรกของการข้ามภพ และเห็นมาตลอดหลายร้อยปีแล้วด้วยซ้ำ

เพราะอามิ่งดันใช้ใบหน้าของนางเองเสียอย่างนั้น!

“แต่ก็เป็นคนรู้จักเก่าจริงๆ ไม่ใช่หรือคะ”

“ก็...ใช่น่ะสิ”

“ก็ฉันแค่อยากทำให้โฮสต์ประหลาดใจนี่คะ ถ้าท่านไม่ชอบ ฉันจะไปสร้างใหม่ก็ได้ค่ะ” อามิ่งเอานิ้วจิ้มกันไปมาอย่างน่าสงสาร ความคิดของมนุษย์ช่างเข้าใจยากจริงๆ แม้แต่วิญญาณแห่งอาวุธอย่างมันก็ยังไม่เข้าใจ