กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“หยุดนะ!”
เสียงกังวานใสของสาวน้อยไม่ดังนัก แต่กลับชัดเจนเข้าถึงจิตวิญญาณเป็นพิเศษ
สายตาทุกคนพากันมองตามเสียง เห็นเพียงที่ทางเข้าอันว่างโล่ง สาวน้อยเย้ายวนคนหนึ่งเดินมาช้าๆ
ในอ้อมอกเธออุ้มแมวสีขาวตัวหนึ่ง
ดวงตาซ่งปิ่งขยับเล็กน้อย เพราะคนที่มากลับเป็นแคนตี้
เพียงแต่เทียบกับภาพสาวใช้แสนน่ารักเมื่อวาน แคนตี้วันนี้ราวกับ...ปีศาจน้อย
เธอสวมกระโปรงสั้นเหนือเข่าสีดำทั้งชุด เล็บทำสีดำ แต่งตาสีดำ แม้แต่ริมฝีปากสีชมพูก็ยังเป็นสีดำ... การแต่งกายและแต่งหน้าทั้งชุดเป็นสไตล์มืดมนสุดๆ
ราวกับแม่มด เย้ายวนคร่าหัวใจ
ทำให้ใครต่อใครเกิดความรู้สึกหวาดกลัวจนอยากยอมสยบขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ
“เจ้าหญิงแคน...แคนดี้”