กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"หมอเทวดาซ่ง รับผมไว้เถิดครับ!
ผมอยากเรียนแพทย์แผนจีนของอันกั๋วกับคุณ ค่าเล่าเรียนเท่าไรก็ได้..."
เมื่อเผชิญหน้ากับฉิงชวนจู๋จวิ้นที่จู่ๆ ก็คุกเข่าต่อหน้าตน ซ่งปิ่งก็ตกใจจริงๆ
เขาปฏิเสธอย่างเด็ดขาดว่า "ขอโทษด้วย วิชาแพทย์ของผมไม่ถ่ายทอดให้คนนอก"
ล้อเล่นอะไรกัน?
เจ้าหมอนี่ดูก็สี่ห้าสิบปีแล้ว ยังจะมาฝากตัวเป็นศิษย์ผมเนี่ยนะ?
ที่สำคัญ เขาก็ไม่รู้วิชาแพทย์อะไรเลยนี่นา!
"ไม่ครับ แพทย์แผนจีนลึกซึ้งกว้างขวาง ต้องสืบทอดและเรียนรู้ ไม่แบ่งตามอายุ ผมจะมาหาคุณเพื่อฝากตัวเป็นศิษย์อีกครั้ง"
แววตาของฉิงชวนจู๋จวิ้นแน่วแน่ แต่ต่อหน้าคนหมู่มาก เขาก็รู้จักพอและหยุดเสียทีแล้วจากไป
หลายคนมองตามเงาด้านหลังของฉิงชวนจู๋จวิ้นที่จากไป