กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หวังหมินที่สิ้นหวังเดินโซซัดโซเซออกจากร้านสัตวแพทย์ราวกับคนตายเดินได้
เขารู้ว่าซ่งปิ่งไม่มีทางรักษาเขาให้อีกแล้ว
ในเวลาเดียวกัน นอกจากความสิ้นหวังแล้ว ยังมีความรู้สึกอับอายที่ถูกซ่งปิ่งเหยียดหยามอีกด้วย
“ซ่งปิ่งอยู่ไหน? ซ่งปิ่ง ไอ้เวรตะไลเอ๊ย ออกมาให้ชั้นเดี๋ยวนี้”
และในจังหวะที่หวังหมินกำลังจะจากไป ร่างหนึ่งที่ปากจัดก็กำลังพุ่งมาจากฝั่งตรงข้ามอย่างโมโห
ปากก็พ่นแต่คำหยาบสารพัด
แววตาหวังหมินสว่างวาบ จำป้าตู้ได้ในพริบตา
“หลบไป”
แต่ป้าตู้ที่กำลังโมโหไม่รู้จักหวังหมิน จึงชนเขาแยกไปเลย
โดยมีหลานชายคนโตตู้ต้าห่ายประคอง ผมเผ้ายุ่งเหยิง สวมชุดผู้ป่วย บุกเข้า【ร้านสัตวแพทย์ซ่งปิ่ง】อย่างไม่เกรงใจ