กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โรงพยาบาลประชาชนอันดับหนึ่งแห่งอันตู
ภายในห้องผู้ป่วยวีไอพีสุดหรูห้องหนึ่ง
หลิวเสียงเฟิงหน้าซีดเหลืองนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย สีหน้าหม่นหมอง
“ที่รัก บอกข่าวดีนะ คุณต้องดีใจแน่ ฉันกับแม่ซื้อบ้านแล้ว เป็นบ้านพักตากอากาศหลังหนึ่งด้วย ดูสิสวยไหม?”
อู๋ย่าเสวี่ยถือเอกสารกู้เงินกับรูปถ่ายเข้ามาแนบชิดอย่างเย้ายวน
“เพี้ยะ~ ดีใจแม่มึงสิ อีแพศยา”
แต่ยังไม่ทันที่เธอจะโผเข้ากอดหลิวเสียงเฟิง อีกฝ่ายก็ตบเต็มแรงมาที่เธอแล้ว
อู๋ย่าเสวี่ยถูกตบจนกระเด็นในทันที นั่งลงกับพื้น หน้าตางงเป็นไก่ตาแตก
“ที่รัก คุณ...คุณเป็นอะไรไป?” อู๋ย่าเสวี่ยน้ำตาคลอ
“ผมเป็นอะไรงั้นเหรอ? หมอวินิจฉัยว่าผมเป็นโรคเอดส์ เธอว่าผมเป็นอะไรล่ะ?”