เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อู๋เยี่ยนชุนที่ไม่รู้ความจริง เห็นซ่งปิ่งเดินผ่านไป ก็คิดว่าเขาจะหนี จึงตามไปด่าอย่างไม่หยุดปาก
เธอเคยชินกับนิสัยใจดีที่ซ่งปิ่งยอมจำนนต่อเธอไปแล้ว
ซือหย่าเห็นแม่ลูกตัวประหลาดคู่นี้เปลี่ยนที่แล้วยังมาก่อเรื่องอีก ทั้งยังด่าผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตตัวเอง
ทันใดนั้นคิ้วงามก็ขมวดน้อยๆ เธอเลิกไว้ไมตรีแล้วพูดว่า “คุณซ่งเป็นลูกค้าของฉัน ฝากทั้งสองคนพูดจาให้สะอาดหน่อย
ถ้าทั้งสองยังปากโป้งไร้มารยาทเช่นนี้ ฉันไม่รังเกียจที่จะให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเชิญทั้งสองออกไป”
เสียงของซือหย่าเย็นชา เธอมองแม่ลูกคู่นั้นด้วยสีหน้าเย็นชาและงดงาม เผยความเผด็จการที่ไม่อาจโต้แย้งได้
แม่ลูกคู่นั้นถูกข่มจนชะงักไปในทันที
อู๋ย่าเสวี่ยยิ่งถูกออร่าและความงามของซือหย่ากดขี่อย่างสมบูรณ์ ไม่กล้าเปล่งเสียงอีก