กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ทหารแพทย์หญิงหน้ากระท่อมไม้พยายามระงับความตื่นเต้นในใจ เธอทำหน้าที่ยืนเวรยามอยู่หน้าประตูด้วยความรู้สึกที่ปั่นป่วนอย่างหนัก ทว่าไม่นานนักเธอก็ได้ยินเสียงเปิดประตู
“เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?” เธอหันกลับไปมองด้วยความประหลาดใจ แต่แล้วก็ต้องยืนอึ้งไปทันที
คนที่เดินออกมาไม่ใช่ชูฮัน แต่เป็นกระต่ายตัวหนึ่ง กระต่ายที่ตัวเล็กจนไม่เหมือนกระต่ายเลยสักนิด
เห็นเพียงกระต่ายตัวนี้เปิดประตูเดินออกมาอย่างจริงจัง จากนั้นก็ปิดประตูอย่างระมัดระวัง มันเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะยืนอยู่ข้างประตูตามลำพัง ไม่รู้ว่าไปควักเอาปลาที่ตัวใหญ่กว่าหัวคนออกมาจากไหน แล้วเริ่มกัดกิน
ทหารแพทย์หญิงยืนอึ้งไปทันที เธอจ้องมองภาพตรงหน้าอย่างเหม่อลอย จนลืมทุกสิ่งทุกอย่างไปจนหมดสิ้น