ตอนที่ 1902 สีเทา

เมื่อชูฮันกลับมายังพื้นที่ศิลาแห่งการทดสอบ เขายังคงรู้สึกไม่สมจริงอยู่บ้าง และเมื่อวั่งไฉบอกเขาว่าเวลาบนโลกผ่านไปไม่ถึงสองวัน ชูฮันก็ยิ่งตกตะลึง เวลาภายในจุดเชื่อมต่อพื้นที่ต่างมิติกับโลกภายนอกนั้นมีสัดส่วนที่แตกต่างกันอย่างมหาศาล

“เราออกไปกันเถอะ” สิ้นคำพูดของชูฮัน เขากับวั่งไฉก็ปรากฏตัวขึ้นที่ด้านนอกศิลาทดสอบ

ความรู้สึกหมุนคว้างชั่วขณะ แสงของโลกภายนอกนั้นบาดตาจนชูฮันต้องใช้เวลาครู่หนึ่งกว่าจะปรับตัวได้

ทว่าในแสงที่บาดตานี้ กลับไม่ใช่แสงอาทิตย์บริสุทธิ์ เมื่อชูฮันเบิกตากว้างมองให้ชัด เขาก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง