ตอนที่ 1900 วงล้อม

หลังจากกระอักเลือดดำออกมา ฮ่องเต้องค์แก่ก็ถอนหายใจยาวหลายครั้ง รู้สึกว่าร่างกายของตนเริ่มขยับได้แล้ว ทั้งยังสามารถเอ่ยปากพูดได้แล้ว

เขายื่นมือออกไปด้วยความตื่นเต้น กุมมือของชูฮันไว้แน่น

เมื่อเห็นดวงตาของฮ่องเต้มีหยาดน้ำตา ชูฮันก็ทอดถอนใจอย่างยิ่ง ฮ่องเต้คนหนึ่งถูกบีบบังคับจนถึงขั้นนี้ก็นับว่าไม่มีใครเทียบแล้ว

ยามนี้ที่ข้างแท่นบรรทมมีนางกำนัลและขันทีคุกเข่าอยู่เต็มพื้น แต่ละคนกำลังสั่นสะท้านอย่างสุดชีวิต นั่นคือความหวาดกลัวหลังเรื่องราวปะทุขึ้น

ส่วนพระสนมเอกนั้นสีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ “เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้!”

ฮ่องเต้พิษแทรกซึมลึกชัด ๆ เหตุใดจึงยังมีแรงยกมือขึ้นมาได้?

ฮ่องเต้มองไปทางพระสนมเอก ทว่ากลับเอ่ยปากกับชูฮัน “พอจะ... ช่วยเราสังหารคนสักกี่คนได้หรือไม่?”