กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ถึงคราวแกมาชี้นิ้วสั่งหรือไง?” ขันทีผู้นั้นทำหน้าบิดเบี้ยว
สถานะและฐานะคือสิ่งที่เขาให้ความสำคัญที่สุด และการเข้าวังมาก็เท่ากับตัดอนาคตช่วงครึ่งหลังของชีวิตไปโดยสิ้นเชิง เมื่อจิตใจบิดเบี้ยวแล้วมาเห็นชูฮันที่อายุน้อยขนาดนี้กลับเป็นถึงประมุขลัทธิตงหง ซึ่งตามธรรมเนียมของอาณาจักรจยาหลานถือเป็นตำแหน่งที่อยู่ใต้คนเพียงคนเดียวแต่เหนือคนนับหมื่น เขาจะไม่อิจฉาได้อย่างไร?
ชูฮันหรี่ตาลง มองดูกองทัพหลวงที่พุ่งเข้ามาหาเขาในทันทีที่ได้ยินคำสั่งของขันทีผู้นั้น มุมปากของเขาปรากฏรอยยิ้มเย้ยหยัน
วินาทีต่อมา ขวานศึกอสุราก็ปรากฏขึ้น!
อาณาเขต! เปิด!