ตอนที่ 1893 เย่เฮ่อ

โม่เชียนอีเองก็ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นขมวดคิ้วมองไปยังองค์ชายทั้งสอง สถานการณ์เช่นนี้ไม่ต่างอะไรกับการผลักจวนแม่ทัพลงสู่หลุมไฟ

ชูฮันกลับลูบคางพลางรู้สึกขึ้นมาฉับพลันว่าองค์ชายรัชทายาทผู้นี้ก็น่าสนใจอยู่ไม่น้อย

“คนในดวงใจงั้นหรือ?” องค์ชายเจ็ดแค่นหัวเราะหนึ่งเสียง ก้าวเท้าขึ้นหน้าพร้อมปลดปล่อยแรงกดดันออกมาอย่างเต็มที่ ราวกับจะกดทับองค์ชายรัชทายาทให้ตายลงไป “หรือว่าเจ้าอยากจะบอกว่าเป็นเจ้ากันล่ะ?”

“แน่นอนว่าไม่ใช่ข้า” ทว่าสิ่งที่คาดไม่ถึงคือ องค์ชายรัชทายาทชี้ไปทางชูฮันที่นั่งอยู่ตำแหน่งประธานในทันที “คนที่ข้าหมายถึงคือประมุขลัทธิคนใหม่ของลัทธิตงหง”