กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“คนของลัทธิตงหง!” ลูกน้องรายงาน “คนผู้นี้มีพลังต่อสู้ไม่ธรรมดา เตะแม่ทัพฟู่ป๋อเหว่ยกระเด็นด้วยเท้าเดียว อีกทั้งยังมีสัตว์ร้ายเป็นสัตว์ขี่ เสือดำตัวนั้นดุร้ายมาก กัดสัตว์ขี่ของฟู่ป๋อเหว่ยตายกลางถนน”
ยิ่งฟัง องค์ชายเจ็ดก็ยิ่งโกรธจนไม่อาจให้อภัย
ในตอนนั้นเอง ผู้รายงานคนเดิมก็เสริมประโยคหนักแน่นขึ้นมาอีกว่า “คนของลัทธิตงหงผู้นั้นยังบอกอีกว่า ให้ท่านองค์ชายเจ็ดไปรับตัวคนกลับที่ลัทธิตงหง หากเกินเวลาจะไม่รอ”
“หากเกินเวลาจะไม่รอ?” องค์ชายเจ็ดโกรธจัด “ช่างเป็นคำพูดที่ถือดีนัก!”