กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อเห็นชูฮันเพียงแค่จ้องมองตนโดยไม่พูดอะไร นักรบผู้นั้นก็เชิดหน้าขึ้นอย่างลำพองใจและกล่าวด้วยท่าทีที่โอหังยิ่งกว่าเดิมว่า “ไม่ว่าคุณจะมีความสัมพันธ์อันดีกับคุณหนูตระกูลลั่วแห่งจวนแม่ทัพอย่างไรก็ตาม อีกฝ่ายก็ไม่มีทางยอมผิดใจกับลัทธิตงหงเพื่อคนอย่างคุณที่เพิ่งเจอกันแค่ครั้งเดียวหรอก ผมแนะนำให้คุณยอมจำนนแต่โดยดีแล้วส่งของออกมาซะ”
ชูฮันได้ยินดังนั้นก็ยิ้มออกมา เขาลงจากหลังเสือดำมายังพื้นดิน ก่อนจะมองคนกลุ่มนี้ตรงหน้าแล้วถามขึ้นลอย ๆ ว่า “พวกคุณทุกคนเป็นคนของลัทธิตงหงงั้นหรือ?”
“แล้วจะให้เป็นใครล่ะ” คนที่เหลือต่างเผยรอยยิ้มที่ดูไม่ออกว่ากำลังคิดอะไรอยู่