ตอนที่ 1865 การค้นหาเส้นทาง

เกาม่านชิวรู้สึกอับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี นางซุกหน้าลงกับอกของชูฮันไม่ยอมเงยขึ้น

ชูฮันถอนหายใจอย่างจนใจ อดไม่ได้ที่จะกล่าวว่า “คุณหนูใหญ่ครับ คุณช่วยปล่อยผมก่อนได้ไหม ผมจะได้ออกไปข้างนอก”

สิ้นคำพูดนี้

“พรืด!” เกาเส้าฮุยเป็นคนแรกที่กลั้นขำไม่อยู่ ถึงกับสำลักน้ำลายตัวเอง

เกาม่านชิวเป็นตัวตนระดับไหนกัน?

อย่าว่าแต่สายตรงของสี่ตระกูลใหญ่เลย แม้แต่เกาเส้าฮุยนายน้อยเผ่าอัคคีผู้นั้นยังรู้สึกว่าตนเองแค่พอจะคู่ควรกับนาง แต่ในเวลานี้ เทพธิดาตระกูลเกาผู้หยิ่งยโสกลับถูกชูฮันรังเกียจ?

เอาเถอะ ดูเหมือนว่าด้วยสถานะบุตรแห่งการหวนหลอม เขาก็มีสิทธิ์ที่จะรังเกียจเกาม่านชิวได้จริง ๆ